پیام مولوی عبدالمتین در مورد فتواهای بی اساس و پایه برخی مولوی ها

حضور غیر اسلامی مشرکان و تخریب کنندگان مسجاد اهلسنت در مسجد و خانه خدا

ان المساجد لله فلا تدعوا مع الله احدا

بسم الله الرحمن الرحیم
در این عرصه گیتی از چه کسی گلایه کرد؟ واز کدام گروه مظلومین دفاع کرد؟ چه گناهی پستر وبدتر از وارونه جلوه دادن حقایق وچه جرمی بالاتر از انکار واقعیتها ؟ وچه خیانتی کریه تر از قلب ماهیت ها است؟

زمانی مصیبت ها دوچندان می شوند که همه این جرایم در زیر پرچم علم وزیر نقاب فرهنگ ودانش شکل بگیرد.در دنیای امروز تمام چیزها به خود شکل دیگری گرفتند چنان چه تخریب وظلم به خود نام آبادانی وعدالت داده وشرک وبت پرستی بنام اسلام ودین پرستی خود نمایی می کند .

بی ادبان مودب ومودبان بی ادب قلمداد می شوند خائن را صادق وصادق را خائن لقب می دهند وبالاخره علم ودانش را با نام خود علم گردن می زنند.

مخاطبان اصلی بنده علمایی است که به ظاهر از نعمت ارزشمند علم بهره می برند اما متاسفانه از علم هیچ چیزی عاید شان نمی شود شاید بتوانند الفبائی را سرهم کنند وبه مردم بی سواد تحویل دهند اما هر گز معنای سخنان خویش را نمی دانند گمان می کنند خطیب ماهری هستند وسخنان وافکارشان در راه خدمت به اسلام است اما بی خبر از آنند که از نوک زبانشان خون می چکد واز عصاره آن بوی تعفن عداوت ودشمنی بین مسلمین منتشر می شود.
من از بیگانگان هر گز ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
شیشه نزدیکتر از سنگ ندارد خویشی
هر شکستی که به هر کس رسد از خویش است
از آن جایی که مجمع علماء جنبش مردمی جندالله چندی پیش بیانیه ای مدلل خدمت علماء اهل سنت ارسال کردند که به شدت حملات سهمگین جوانان غیور بلوچ را محکوم کرده بودند وبعضی از این علماء متاسفانه با در رسانه های دولتی حضور پیدا کردند وبا مظلوم نمایی در مقابل بزرگترین دشمنان اسلام سخنانی را برزبان راندند که قلوب تمامی مسلمانان اهل سنت را بدرد آورد.

با آن که این بیانه مدلل ومختصر بیان شده بود. اما متاسفانه باز هم به طمع بعضی از این علماء ننشسته بود.ازآن جایی که این علماء با عقاید ی که از ترس وبزدلی برگفته است پشت کرده اند. وبه بیانیه ای که با لطف ومهر خاصی تنظیم شده بود اما هنوز به همان عقیده پوچشان پایدار هستند.

واین بار با برگزاری فاتحه خوانی در مسجد مکی برای مشرکان و کافران بار دیگر به اسلام و قرآن و اصحاب پیامبر خیانت کردند پرداختند.

چگونه مسجدی که برای الله ساخته شده برای مشرکان و کافران و منافقان مجلس تعزیت برگزار می کند؟

چگونه به خود جرات می دهند که مسجد مکی را که خانه دوستی با الله و یاران رسول الله است را محلی برای فاتحه خانی برای دشمنان اصحاب پیامبر اسلام کنند؟

با کدام دلیل شرعی برای دشمنان و معاندان اصحاب و یاران و همسران پیامبر تعزیت می گویند و آن هم در مسجد مکی که بر اساس توحید و دوستی و ولاء با الله و دوستان الله اساسش نهاده شده است؟

آیا پیامبر خدا از استغفار برای منافقان نهی نشدند و آیا به پیامبر اسلام دستور داده نشد که بر منافقان نماز نخوان؟

باید گفت انا لله و انا الیه راجعون

متاسفانه با وجود این همه برادری که از سوی علماء اهل سنت به اهل تشییع اعلام می شود. یکی از آخوندهای شیعیان در خانه خودمان و در مسجد مکی به اساتید وبزرگان توحید حمله ور شدند وآن ها را انسان هایی شهوت پرست قلمداد کردند. که متاسفانه باز هم با سکوت تعجب وار علماء اهل سنت روبرو شد.

با آن که مولوی احمد نارویی از علمایی است که بنده در گذشته ارادت خاصی به ایشان داشتم اما با گفتن چرندیات خودشان به فتواهایی روی آورده که به گمان خودش می تواند با این فتواهای سرخود وغیر شرعی مجاهدین را از هدفشان باز دارد. امام جای تعجب این جا است که علمایی مثل مولوی احمد که اصلا به درجه مفتی گری نرسیده اند چگونه به خود جرات فتوا می دهند. در حالی که هیچ گونه تخصصی در موضوع فتوا دادن ندارند.

اگر قرار باشد که هرکس وناکسی روی به فتوا بیاورد وبه خاطر راضی نگه داشتن مشرکین وخشنودی آنها تمام احکامات خداوندی را زیر پابگذارند.پس فاتحه دین باید خوانده شود که ملاهای چنین دین را آله دست خود قرار دهند و آیا از زندان می ترسند و یا از شکنجه ؟

چگونه فتاوای علمای اسلام در طول تاریخ نادیده گرفته می شود و یک شخص که فقط سخنرانی یاد گرفته است فتوا می دهد؟

این مولوی صاحب در مورد خامنه ای که حضرت طلحه و زبیر را منافق خواند چه فتوائی می دهند؟

در مورد احمدی نژاد که خلفای ثلاثه را منافق خواند چه فتوا می دهند؟

در مورد خمینی ملعون که در کتابش کشف الاسرار حضرت فاروق اعظم رضی الله عنه را زندیق نوشته است چه فتوا می دهند؟

یا اینکه در این باره سکوت می کنند و فقط یاد دارند علیه مجاهدین فتوا دهند؟

بنده عاجزانه از مجمع علماء جندالله تقاضا دارم که به طور شفاف و واضح حکم این گونه افراد را بنویسند و برای مردم بیان دارند که حقیقت چیست ، اگرچه بیشتر مردم می دانند که این مولوی ها از ترس چنین حرفهائی را می زنند ولی آیا شریعت چنین اجازه ای داده است که در مسائل شریعت تقیه کنند و یا خیر؟

و توصیه من به این مولوی ها این است که بیش از این دین را بازیچه سیاست قرار ندهند و چنین فتواهای بدون دلیل و پایه ای را بیان نکنند زیرا این به ضرر خود آنهاست و آنها با نشان دادن این همه ضعف و ناتوانی و ترس جایگاه خود را در بین مردم از دست خواهند داد.

مولوی عبدالمتین